نيست در وجوبش از خداى تعالى ، بنابر آنكه از لوازم بودن نظام كلّ است بر أتمّ وجوه ممكنه ، كه دانسته شد سابقا بيان وجوب وى . و چون ثابت شد « 1 » وجوب منه ، ثابت شود وجوب عليه نيز ؛ چه ترك ايجاد شيء بر وجه نقص بر تقديرى ايجاد بر أتمّ وجوه ممكّنه ، ممكن باشد ، با وجود داعى و عدم مانع ، از فاعل متّصف به كمال علم و قدرت قبيح است « 2 » نزد عقلا . و چون اين مسأله را « 3 » به اين تقدير دانستى ، قادر شوى بر دفع هر شبهه كه از مخالفين بنابر سوء فهم مرام صادر شده ؛ و تفصيل آن و امثال آن حواله به عهدهء رسالهء سرمايه ايمان است ، كه در اثناى تصنيف اين نسخه نوشته شده .

--> ( 1 ) الف : باشد . ( 2 ) الف ، ج : قبح است . ( 3 ) ب ، ج : « را » ندارد .